Sakramenty Święte


Chrzest

Istotny obrzęd chrztu polega na zanurzeniu kandydata w wodzie lub polaniu wodą jego głowy z równoczesnym wezwaniem Trójcy Świętej, to znaczy Ojca, Syna i Ducha Świętego. Skutek chrztu lub łaski chrzcielnej jest bardzo bogatą rzeczywistością. Obejmuje ona: odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych, narodzenie do nowego życia, przez które człowiek staje się przybranym synem Ojca,  świątynią Ducha Świętego. Przez fakt przyjęcia tego sakramentu ochrzczony jest włączony do Kościoła, Ciała Chrystusa. Od najdawniejszych czasów chrzest jest udzielany dzieciom, ponieważ jest łaską i darem Bożym, które nie zakładają ludzkich zasług. Wejście w życie chrześcijańskie daje dostęp do prawdziwej wolności. Jeśli chodzi o dzieci zmarłe bez chrztu, to liturgia Kościoła zachęca nas do ufności w miłosierdzie Boże i do modlitwy. W razie konieczności każda osoba może udzielić chrztu, pod warunkiem, że ma intencję uczynienia tego, co czyni Kościół, i poleje wodę głowę kandydata, mówiąc: "JA CIEBIE CHRZCZĘ W IMIĘ OJCA I SYNA, I DUCHA ŚWIĘTEGO".

Przy chrzcie są obecni również chrzestni, którzy wyznają razem z rodzicami wiarę Kościoła, w której to dziecko otrzymuje chrzest, a po chrzcie mają wspierać rodziców w staraniu o to, by dziecko doszło do wyznawania wiary i wyrażało ją życiem.


Rodzicem chrzestnym może być ten, kto:


  1. Jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania (ukończył 16 lat);
  2. Przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i z zadaniem, jakie ma pełnić;
  3. Należy do Kościoła katolickiego i prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego.

W naszej parafii Chrztu świętego w sposób uroczysty udzielamy w każdą niedzielę  podczas Mszy św. o godz. 9.30.


Dokumenty:


  • akt urodzenia dziecka (odpis),
  • wyciąg z aktu ślubu kościelnego rodziców,
  • dane o rodzicach chrzestnych (imiona, nazwiska, data urodzenia, miejsce zamieszkania),
  • zaświadczenia z parafii zamieszkania rodziców chrzestnych o praktykowaniu wiary.


Bierzmowanie

Chrzest jest pierwszym i najpotrzebniejszym sakramentem, który czyni nas dziećmi Bożymi i członkami Kościoła katolickiego. Ale sam chrzest nie wystarczy. Dziecko Boże powinno się rozwijać ku pełni dojrzałości. Sakramentem chrześcijańskiej dojrzałości jest bierzmowanie, w którym Chrystus udziela nam swojego Ducha Świętego. Chrześcijaninem jest się w takim stopniu, w jakim uczestniczy się w życiu Chrystusa, do prowadzenia którego człowiek jest namaszczony Duchem Świętym. Jest to Duch prawdy i miłości, Duch odwagi do dawania świadectwa, Duch odpowiedzialności za rozwój Kościoła, Duch obecności Chrystusa w świecie.

Bierzmowanie podobnie jak chrzest wyciska w duszy chrześcijanina duchowe znamię, czyli niezatarty charakter. Dlatego ten sakrament można przyjąć tylko raz w życiu. Sakrament bierzmowania może i powinien przyjąć każdy ochrzczony. Aby godnie przyjąć sakrament, należy być w stanie łaski uświęcającej, odpowiednio przygotowanym i zdolnym do świadomego odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Istotnym obrzędem bierzmowania jest namaszczenie krzyżmem świętym czoła ochrzczonego wraz z włożeniem ręki przez szafarza (biskupa) i słowami: "PRZYJMIJ ZNAMIĘ DARU DUCHA ŚWIĘTEGO". Zaniedbanie przyjęcia tego sakramentu jest wielką stratą, utratą rozwoju do pełni, jaką zamierzył dla nas Bóg.


Świadkami bierzmowania z zasady powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inni wierzący, bierzmowani i praktykujący katolicy, ale nie rodzicie kandydata. W czasie obrzędów sakramentu świadek kładzie prawą dłoń na ramieniu kandydata na znak, że będzie go wspierał radą i czynem w życiu zgodnym z wyznawaną wiarą.

Przygotowanie młodzieży odbywa się podczas specjalnych katechez urządzanych w parafii.


Dokumenty:


  • metryka chrztu (dla osób spoza parafii),
  • zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej,


Eucharystia

Najświętszy Sakrament jest to prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Pana Jezusa pod postaciami chleba i wina. Pan Jezus ustanowił Najświętszy Sakrament w Wielki Czwartek podczas Ostatniej Wieczerzy. Msza święta to Ofiara i Uczta Nowego Testamentu, w której Pan Jezus pod postaciami chleba i wina ofiaruje się za nas swojemu Ojcu i daje nam do spożycia swoje Ciało i Krew. W pełni uczestniczymy w Eucharystii poprzez wsłuchanie się w Słowo Boże, modlitwę, śpiew i przyjęcie Chrystusa Eucharystycznego.

Uroczyste udzielenie Pierwszej Komunii św. odbywa się po rocznym przygotowaniu drugoklasistów w jedną z  niedziel  maja. Zgodnie z obowiązującymi przepisami kościelnymi mamy obowiązek uczestniczyć we Mszy św. w następujące dni:


  • Wszystkie niedziele
  • Uroczystość Bożego Narodzenia (25 grudnia)
  • Uroczystość Bożej Rodzicielki (1 stycznia)
  • Uroczystość Trzech Króli (6 stycznia)
  • Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego (Wielkanoc)
  • Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej (Boże Ciało)
  • Uroczystość Wniebowzięcia NPM (15 sierpnia)
  • Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada)


Pokuta

Każdy grzech oddala człowieka od Boga, zrywa więź nawiązaną w sakramencie chrztu świętego, nie pozwala w pełni korzystać z Bożej łaski. W sakramencie pojednania Bóg za pośrednictwem Kościoła, którego przedstawicielem jest kapłan, przebacza nam popełnione grzechy, darowuje, przynajmniej częściowo karę za grzechy oraz na nowo obdarowuje łaską i umocnieniem.

Człowiek wierzący korzysta z dobrodziejstwa sakramentu pojednania godnie i możliwie często, a bezzwłocznie w przypadku popełnienia grzechu ciężkiego (świadome i dobrowolne przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych w rzeczy ważnej).

Do sakramentu pokuty w naszej parafii można przystąpić  każdego dnia przynajmniej 15 minut przed Mszą św.


Warunki dobrej spowiedzi:


  • Rachunek sumienia - przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej spowiedzi.
  • Żal za grzechy - boleść duszy z powodu zranienia Boga - Najlepszego Ojca. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego grzechu.
  • Postanowienie poprawy - postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to dotyczy także naprawy wyrządzonego zła.
  • Szczera spowiedź - wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem (Boga nigdy nie okłamię).
  • Zadośćuczynienie - wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech.


Namaszczenie chorych

Każda sytuacja życiowa człowieka, jeśli patrzy się na nią oczyma wiary, jest dla niego jakimś wezwaniem Bożym. Także i szczególnie trudna sytuacja, jaką jest choroba. Każda choroba przypomina nam, chrześcijanom, że nasze przebywanie na ziemi jest tylko czasowe. Nasza ojczyzna jest w niebie.

Choroba i cierpienie chrześcijanina mają wielkie znaczenie dla samego chorego jak i dla całego świata. W ochrzczonym żyje Chrystus, ochrzczony cierpi z Chrystusem i przez to przyczynia się do zbawienia własnego i całego świata. Zadaniem chorego jest, aby swoim przykładem napominał innych, by nie zapomnieli o sprawach istotnych i wartościach wyższych. Dopomaga mu w tym przyjęcie sakramentu namaszczenia, w którym do chorego przychodzi Chrystus Pan, Ten, który troszczy się o chorych, uzdrawia ich dusze i ciała; cierpiał dla nas, ludzi i zbawia nas prze ofiarę swoich cierpień.


Sakrament namaszczenia chorych udziela łaski Ducha Świętego, która podnosi zaufanie człowieka chorego do Boga, umacnia go w cierpieniach, pomaga mu do zbawienia, pomaga wrócić do zdrowia, jeśli jest to pożyteczne dla zbawienia duszy, gładzi grzechy powszednie, a również ciężkie, jeśli przyjęcie sakramentu pojednania jest niemożliwe.


Przygotowanie mieszkania: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świeca, woda święcona. W czasie udzielania sakramentu namaszczenia chorych powinni modlić się wspólnie także domownicy. Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić w następujących przypadkach:


  • jeśli jest poważna choroba
  • osobom starszym wiekiem
  • przed operacją medyczną
  • nieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego sakramentu.

SAKRAMENTU TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM!

Sakrament Namaszczenia Chorych udzielany jest w naszej parafii podczas odwiedzin chorych w I piątek miesiąca,  a w nagłych wypadkach - na wezwanie.


Małżeństwo

Każde małżeństwo zawarte jako trwała wspólnota życia mężczyzny i kobiety posiada swoją godność i jest z natury dobre, bo jest ustanowione przez Stwórcę nieba i ziemi.

Związek małżeński dwojga ochrzczonych i bierzmowanych jest święty, bo jest sakramentem, znakiem świętym i obrazem związku, jaki istnieje między Chrystusem, a wspólnotą wierzących w Kościele.


Małżeństwo jest świętą rzeczywistością również w odniesieniu do celu ostatecznego. Od chwili ślubu dwoje ludzi wędruje wspólną drogą, poprzez wspólne zamieszkanie, dążenie do osiągnięcia godnego poziomu życia materialnego i kulturalnego, a poprzez to, do wzajemnego uświęcenia. Sakrament małżeństwa daje małżonkom zdolność i stałą gotowość do wszelkich poświęceń i ofiar.


Do istoty małżeństwa należy jedność, nierozerwalność i otwartość na płodność. Poligamia jest przeciwna jedności małżeństwa; rozwód rozłącza to, co Bóg złączył. Odrzucenie płodności pozbawia życie małżeńskie dziecka, które jest najcenniejszym darem małżeństwa.


Chrześcijańskim dom rodzinny jest miejscem, gdzie dzieci otrzymują pierwsze głoszenie wiary. Dlatego dom rodzinny słusznie jest nazywany "Kościołem domowym", wspólnotą łaski i modlitwy, szkołą cnót ludzkich i miłości chrześcijańskiej.


Dokumenty:


  • aktualna metryka chrztu,
  • świadectwo bierzmowania,
  • dowody osobiste,
  • ostatnie świadectwo katechizacji,
  • zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie przedmałżeńskiej,
  • zaświadczenie z USC, niezbędne przy zawieraniu ślubu konkordatowego.  W przypadku wcześniej zawartego związku cywilnego – akt małżeństwa cywilnego.

Małżeństwa mieszane . Takim małżeństwem  nazywa się związek zawarty przez dwie osoby ochrzczone, z których jedna przyjęła chrzest w Kościele rzymskokatolickim, druga zaś należy do Kościoła lub wspólnoty kościelnej nie utrzymującej pełnej jedności z Kościołem rzymskokatolickim (np. Kościół polskokatolicki, Kościół prawosławny, Wspólnoty protestanckie). Zawarcie takiego małżeństwa, bez wyraźnego zezwolenia kompetentnej władzy kościelnej, jest zabronione.  W przypadku małżeństwa zawieranego  przez katolika z osobą nieochrzczoną,  zachowuje się liczne przepisy dotyczące małżeństw mieszanych. 

Instrukcja Episkopatu Polski z 1986 r. określa zasady obowiązujące stronę katolicką przy zawieraniu małżeństwa mieszanego. Małżonek katolicki zobowiązuje się:


  • zachować własną wiarę,
  • usunąć zagrożenia w praktykowaniu wiary,
  • ochrzcić i wychować potomstwo w wierze katolickiej.


Pogrzeb

 O czym warto pamiętać gdy umarła bliska osoba
Modlitwa. Wiara uczy nas, że w chwilach trudnych i doświadczeniach człowiek znajduje pomoc i łaskę od Boga. Warto zatem pamiętać o modlitwie za zmarłego i jego rodzinę:

Modlitwy przy zmarłym w domu lub w kościele.  Modlitwę może prowadzić ktoś z rodziny lub inna świecka osoba, która chętnie i umiejętnie będzie im przewodniczyć.

Krewni osoby zmarłej przed pogrzebem przystępują do spowiedzi. W kościele parafialnym okazja do sakramentu pokuty jest w dni powszednie 15 minut  przed Mszami, które są odprawiane o godz. 7.00 i 18.00 (w okresie zimowym o 17.00) oraz w niedziele na początku każdej Mszy św.. 

W dniu pogrzebu przyjętą w stanie łaski uświęcającej Komunię św. można ofiarować za zmarłego.

zwyczajowo w 30 dzień po śmierci odprawiana jest za zmarłego Msza św., a o jej terminie informuje się krewnych, znajomych i sąsiadów. Podobnie jest też ze Mszą św. w rocznicę śmierci.


Dokumenty:


  • akt zgonu,
  • zaświadczenie o udzieleniu sakramentu chorych i wiatyku, jeśli zgon nastąpił poza parafią lub w szpitalu (wystawia je kapelan szpitala)
  • w przypadku pogrzebu zmarłego spoza parafii – pozwolenie na pogrzeb katolicki od ks. proboszcza z parafii zamieszkania.

Z grabarzem  należy ustalić miejsce pochówku. Przy tej okazji składa się ofiarę,  tzw. pokładne, którą grabarz przekazuje do parafii. Ofiara ta przeznaczona jest na utrzymanie cmentarza, m.in. naprawy murów, pielęgnacje drzew i prowadzenie innych prac remontowych.


Wyszukiwarka

Liturgia Dnia

Msze święte

Niedziela 
- godzina 700
- godzina 930
- godzina 1100
- godzina 1230
- godzina 1700
W Stanisławowie
- godzina 11 00
Dni powszednie :
- godzina 700
- godzina 1700

 

mt_gallery:1% podatku dla Caritas

Liczba wyświetleń strony